Moje biuro tłumaczeń w Warszawie cz. 1

Nie napisałam jeszcze zbyt wiele o moim biurze tłumaczeń. Postanowiłam nadrobić to właśnie dzisiaj. Otóż mój interesik prowadzę w Warszawie. Mam biuro na jednej z ulic w Centrum. Wcześniej znajdowało się ono na Bielanach, ale dwa lata temu udało mi się zmienić lokalizację na atrakcyjniejszą.
Na chwilę obecną zatrudniam dwie osoby. Wynika to z faktu, że wraz z rozwojem swojej działalności zaczęłam dostawać coraz więcej zleceń i zdarzało się tak, że miałam problemy z dotrzymywaniem terminów. Ponadto zaczęłam dostawać zlecenia na wyjazdowe tłumaczenia symultaniczne, co sprawiało, że nie mogłam być fizycznie obecna w Warszawie i ponadto uniemożliwiało wręcz wykonywanie tłumaczeń pisemnych.
Wtedy zdecydowałam się na zatrudnienie pierwszego pracownika. Wybór padł na absolwentkę filologii. Dziewczyny wprawdzie nie miała doświadczenia w pracy jako tłumacz, jednak odznaczała się fenomenalną znajomością angielskiego i sumiennością. Wybór okazał się trafny. Od tamtej pory moja pracownica zajmowała się tłumaczeniem niektórych tekstów i pełniła rolę kogoś w rodzaju sekretarki.
Z biegiem czasu zleceń zaczęło przybywać i we dwie powoli przestawałyśmy dawać sobie radę z ogromem tłumaczeń. Musiałam zatrudnić dodatkową osobę. Tym razem poszukiwałam kogoś, kto potrafiłby wykonywać tłumaczenia ustne, w szczególności – symultaniczne. Zatrudniłam więc pana, który sam kiedyś próbował swoich sił jako właściciel biura tłumaczeń, jednak został zmuszony do zamknięcia firmy z powodu braku zleceń. Jest świetnym tłumaczem symultanicznym. W mojej firmie zajmuje się korektą tekstów i, jak zachodzi taka potrzeba, wspiera mnie w tłumaczeniach ustnych.

Angielski

Tak, język ten jest dzisiaj potrzebny na każdym kroku. Co do tego nie mam wątpliwości. Jednak chciałam poświęcić trochę miejsca sprawie ciekawej. Mianowicie chodzi mi o jakość kształcenia w naszym kraju.
Angielskiego dzieci uczą się od początku szkoły. I tak zostaje już do samej matury. Zastanawia mnie dlaczego po tylu latach nauki tak wiele osób nie zna tego języka. Jak strasznie są odporni na wiedzę, skoro 12 lat nauki nie daje specjalnych efektów! Zgroza.
Jeżeli chodzi o języki, to przed wojną człowiek z maturą znał co najmniej jeden język współczesny i w miarę dobrze łacinę i grekę. Bardzo często osiągano to w ciągu 3-4 lat nauki!!! A jaka to była znajomość! Ci ludzie biegle czytali gazety zagraniczne i potrafili czytać klasyków w oryginale!
A dzisiaj angielski jest potrzebny niemal jak powietrze i ludzie nie potrafią się go nauczyć w ciągu lat dwunastu! Przeraża mnie to...
Oczywiście można powiedzieć, że z mojego punktu widzenia, to dobrze. Może i tak, bo skoro ludzie znają języka, to potrzebują tłumaczy, czyli osób takich jak ja.
Tak, jest to jakieś pocieszenie.

Nareszcie - tłumacz przysięgły języka angielskiego!!

Moja firma rozwijała się, a mi przyszło do głowy, że jedyną rzeczą, jakiej mi brakuje jest tytuł tłumacza przysięgłego. Postanowiłam to zmienić.
Zapisałam się na egzamin i do niego przystąpiłam. Wprawdzie był on trudny nawet dla studentów piątego roku filologii angielskiej, jednak mi udało się go zdać uzyskując jeden z najwyższych wyników. Sądzę, że zawdzięczam to doświadczeniu, które zdobyłam prowadząc swoje biuro tłumaczeń. Jednak obcowanie z językiem na co dzień i tłumaczenie różnorodnych tekstów znacząco wzbogaca słownictwo. Z tego powodu sądzę, że lepiej, iż postanowiłam przystąpić do egzaminu po kilku miesiącach praktyki jako tłumacz.
Złożyłam przysięgę i zostałam wpisana na listę tłumaczy przysięgłych języka angielskiego. Dostałam też specjalną pieczątkę. Byłam szczęśliwa.
Można powiedzieć, że miałam już wszystko, co było mi potrzebne, aby oferować w pełni profesjonalne tłumaczenia z polskiego na angielski i w drugą stronę. Wprawdzie zajęło mi to sporo czasu - studia, zdobywanie doświadczenia we własnym biurze - ale udało mi się w końcu osiągnąć dawno zaplanowany cel.

O pracy tłumacza

Prawdę powiedziawszy nie spodziewałam się, że praca tłumacza języka angielskiego wiąże się z taką ilością stresu. Często przychodzi mi tłumaczyć specjalistyczne tłumaczenia, wymagające znajomości trudnego słownictwa. Muszę wtedy korzystać ze słowników. Zabiera to sporo czasu, a terminy gonią.
Ponadto tłumaczenia symultaniczne i konsekutywne, niejako same ze swej natury, są ciężkie i stresujące. Jednak, jak do tej pory, zawsze udaje mi się spełnić oczekiwania klientów i są oni zadowoleni. Wprawdzie nieraz zdarzało mi się odsypiać takie zlecenia przez cały dzień, jednak liczyłam się z tym, że sielanki nie będzie.
Angielski jest językiem biznesu, a jako, że polska gospodarka stale rozwija swoje kontakty zagraniczne, to na brak zleceń nie narzekam.
Jednak kilka kilka razy musiałam odmówić wykonania zlecenia i to mnie martwiło. Chodziło bowiem o tłumaczenia przysięgłe. Jako magister filologii angielskiej nie miałam prawa ich robić. Jednak moje biuro tłumaczeń miało być w pełni profesjonalne, więc postanowiła podejść do egzaminu na tłumacza przysięgłego...

Studia

I tak trafiłam do Poznania. Studia przyniosły mi wiele satysfakcji, chociaż były czasem ciężkiej pracy. Noce spędzone na nauce i lekturze książek nie należały do rzadkich. Czasu na imprezy i spotkania ze znajomymi było naprawdę mało.
Jednak jak patrzę na to wszystko z perspektywy czasu, to cieszę się że udało mi się znaleźć w sobie wystarczająco dużo energii i zapału, aby skupić się na nauce. Muszę przyznać, że byłam jedną z najlepszych osób na roku i ukończyłam studia z wyróżnieniem.
Te pięć lat, które poświęciłam na dogłębne przestudiowanie angielskiego sprawiło, że bez każde biuro tłumaczeń było skłonne mnie zatrudnić.
Wprawdzie angielski to moja główna pasja, jednak nie po to się przecież uczyłam tego języka przez tyle lat, żeby teraz pracować dla innych. Doszłam do wniosku, że własna agencja tłumaczeniowa będzie czymś, co pozwoli mi zarówno oddawać się pasji, jaką są tłumaczenia, oraz sprawi, że będę to mogła przekuć na realne pieniądze.

Początki

Swoją przygodę z angielski zaczęłam dopiero w szkole średniej. Rodzice wysłali mnie do renomowanego liceum w Warszawie, gdzie języki obce, w szczególności angielski, stały na bardzo wysokim poziomie.
Już na samym początku uświadomiłam sobie, że nauka tego języka przychodzi mi łatwo i daje wiele satysfakcji. Należałam do najlepszych osób w klasie, w czym niewątpliwie pomogły mi dodatkowe zajęcia, które zostały opłacone przez rodziców.
Dzięki swojemu uporowi udało mi się zostać laureatką olimpiady z języka angielskiego. Otworzyło mi to drogę na wszystkie filologie angielskie w kraju.
Po długich rozmyślaniach i naradach z rodziną zdecydowałam się wybrać filologię w Poznaniu, ze względu na jej wysoki poziom, oraz renomę, jaką cieszą się jej absolwenci.